WIM KLABBERS

Vanaf 12 juni 2017 tot en met 28 september 2017 kunt u in het Verenigingsgebouw te Overasselt schilderijen en grafisch werk van Wim Klabbers bezichtigen.
Zijn werken zijn te koop.

Tevens vindt u in het Verenigingsgebouw werken van zijn vrouw, Betty Klabbers van der Geest. U kunt deze werken vinden in de vitrinekasten en ook deze werken zijn te koop.

Voor de hoofdingang van het Verenigingsgebouw vindt u het beeld “Conversatie” van Wim Klabbers, geschonken door zijn vrouw aan de inwoners van Overasselt.

Wilhelmus Louis Klabbers wordt op 29 november 1928 geboren te Overasselt op Valkstraat 10.

Na de ambachtsschool en een korte tijd werken in een smederij wordt zijn beeldend talent erkend en begint hij in 1946 met de opleiding aan de Koninklijke school voor Kunst en Kunstnijverheid in ‘s-Hertogenbosch.

Wim’s voorkeur blijkt al snel uit te gaan naar het beeldhouwen. Na het behalen van zijn diploma in 1949 en de militaire dienst, gaat hij werken in het atelier van Peter Roovers in Mook en Heijen, waar hij met name de technische vaardigheden van het vak leert, negen jaar lang.

Tot ruwweg midden jaren zestig werkt hij vaak in opdracht van kerken of schoolbesturen in de regio. Met name in de katholieke kerk in Overasselt zijn meerdere werken van hem te vinden.

In 1960 gaat Wim in Milsbeek wonen met zijn vrouw Betty van der Geest en begint hij voor zichzelf. Wim blijkt het beste te kunnen werken zonder opdracht en voorschets of model. De beelden ontstaan al werkend in gips, zandsteen en vooral keramiek. Hij laat zich beïnvloeden door belangrijke Italiaanse beeldhouwers uit de jaren ’50, zoals Mascherini.

Om het gezin te onderhouden, Lieuwe en Pieter zijn inmiddels geboren, werkt Wim jaren als leraar tekenen en handvaardigheid op verschillende middelbare scholen. Creatief gezien kan hij zich pas weer ontwikkelen als hij vanaf 1968 steeds meer met ijzer gaat werken.

Aanvankelijk last hij oud-ijzer aan mekaar, maar vanaf 1975 gebruikt hij nieuwe platen die hij in een halfronde vorm slaat en aan elkaar last. Nu ontstaat de voor hem zo kenmerkende helm. De helm, ‘die je beschermt’, keert steeds opnieuw terug; ook de grote menselijke figuren hebben een gehelmd hoofd; de kartondrukken en schilderijen staan ook vol met gehelmden. In de beelden is de lasnaad een belangrijk element en zorgt voor beweging.

De beelden ontstaan nog steeds in het werkproces en groeien onder de hand van de kunstenaar onder invloed van diens gemoedstoestand. Vanaf 1994 komt Wim enigszins los van de helm en zien we verdere abstrahering. Ook gaat hij steeds meer in koper werken en wordt de lasnaad vervangen door geklonken naden met zelf gefabriceerde klinknagels, waardoor er geen vervorming (tgv de toegevoegde hitte tijdens het lassen) van de platen meer ontstaat. De helm is ook nu regelmatig een onderwerp.

Vanaf ongeveer 2000 gaat Wim minder strak werken, maar ook in zijn aan de natuur ontleende motieven herkennen we zijn stijl, zij het met universelere thema’s.

Als het ‘s winters te koud is in het atelier, richt hij zich onder meer op schilderen en het maken van blinddrukken; qua onderwerp en stijl is er een parallel te zien met zijn beeldhouwwerken. Kleur speelt in zijn schilderijen slechts bij vlagen een belangrijke rol; in zijn beelden geeft hij altijd de voorkeur aan een kleur die heel dicht komt bij de oorspronkelijke kleur van het materiaal: zoals de kleur van klei na het bakken en een grijsachtige tint van het behandelde metaal; bij koper het groenachtige patina na oxidatie.

Tot hij echt te moe is geworden van zijn ziekte is Wim zoveel mogelijk aan het werk.
Omringd door vrouw en kunstwerken overlijdt op 21 augustus 2013 Wim Klabbers, beeldend kunstenaar.

Her en der in Nederland zijn Wim’s beelden te zien. Meerdere metalen sculpturen bevinden zich nog steeds in de tuin van zijn vrouw. Aangezien zij al een zekere leeftijd heeft bereikt zou ze graag zien dat de werken van haar man op een gegeven moment op een plek terecht komen waar anderen ervan kunnen genieten.